مقدمه: آسیب به DNA اسپرم ممکن است با ناباروری مردان ارتباط داشته باشد. از عوامل مرتبط با این آسیب، استرس اکسیداتیو است که تحت تأثیر تعادل بین دریافت غذاهای پرواکسیدانی و آنتی اکسیدانی قرار دارد. مطالعه حاضر با هدف تعیین ارتباط دریافت گروه های غذایی با شاخص فرگمنتاسیون DNA (DFI) اسپرم در مردان نابارور ایدیوپاتیک انجام شد. روش کار: این مطالعه مورد- شاهدی از اردیبهشت تا اسفند 1403 بر روی 300 نفر از مردان مراجعه کننده به مرکز ناباروری ابن سینا انجام شد. گروه مورد شامل 150 مرد با DFI اسپرم بیشتر از 30% و گروه شاهد، مردان با DFI کمتر از 20% بود. DFI اسپرم با کیت SDFA تعیین شد. دریافت­های غذایی با پرسشنامه بسامد خوراک نیمه کمّی روا و پایا برای یک سال گذشته جمع­آوری شد. رابطه هر یک از گروه های غذایی با DFI اسپرم بررسی شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 22) و آزمون های کای اسکوئر، من ویتنی یو و رگرسیون لجستیک انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد. یافته­ ها: افرادی که در بالاترین سهک مصرف سبزیجات قرار داشتند، با 28% کاهش احتمال DFI بالا مواجه بودند (002/0=Ptrend). همچنین مصرف میوه ها با 35% کاهش خطر همراه بود (001/0>Ptrend). مصرف سبزیجات زرد و نارنجی با 23% کاهش (005/0=Ptrend) و ترکیب میوه ها و سبزیجات با 40% کاهش خطر (001/0>Ptrend) اثرات محافظتی نشان دادند. از سوی دیگر، مصرف لبنیات پرچرب با 251% افزایش خطر (001/0=Ptrend)، گوشت های فرآوری شده با 227% افزایش (001/0=Ptrend) و چربی های جامد با 119% افزایش خطر DFI اسپرم مرتبط بودند (001/0>Ptrend). همچنین مصرف ماهی (28% کاهش)، مغزدانه ها (39% کاهش) و روغن زیتون (21% کاهش) همگی ارتباط معکوس و معناداری با DFI نشان دادند (برای همه موارد 05/0>Ptrend). نتیجه­ گیری: رژیم غذایی غنی از سبزی ها، میوه ها، ماهی، مغزدانه ها و روغن زیتون با DFI اسپرم ارتباط معکوس دارد، درحالی که مصرف لبنیات پرچرب، گوشت های فرآوری شده و چربی های جامد ممکن است خطر آسیب به DNA اسپرم را افزایش دهد.

زمینه و هدف: در مطالعات اپیدمیولوژیک پرسشنامه بسامد خوراک (FOOD Frequency questionnaire = FFQ) معمولا مناسب ترین روش ارزیابی برنامه غذایی در طولانی مدت است که ارزیابی روایی و پایایی آن برای تعیین رابطه صحیح بین رژیم غذایی با بیماری ها امری ضروری می باشد. این مطالعه با هدف بررسی روایی نسبی و پایایی دریافت گروههای غذایی با استفاده از FFQ نیمه کمی در مطالعه قند و لیپید تهران انجام شد.روش کار: این مطالعه از نوع ارزیابی روایی و پایایی بود و بدین منظور 132 نفر در محدوده سنی 20 تا 75 سال (61 مرد و 71 زن) FFQ 168-قلمی را دوبار (FFQ1-FFQ2) به فاصله زمانی 14 ماه تکمیل نموده و هم چنین 12 یادآمد غذایی 24ساعته در 12 ماه متوالی جمع آوری شد. اولین یادآمد غذایی یک ماه بعد از تکمیل FFQ1 و یادآمد آخر یک ماه قبل از تکمیل  FFQ2پرسش شد. اقلام غذایی بر پایه مطالعات گذشته به هفده گروه غذایی تقسیم بندی شدند. با استفاده از روش Residual دریافت گروههای غذایی برای سن و انرژی دریافتی تعدیل گردید. ضرایب همبستگی اسپیرمن و Deattenuated و هم چنین مقایسه سهکهای دریافت گروههای غذایی از طریق آزمون کای دو بین میانگین 12 یادآمد غذایی 24 ساعته و FFQ2 برای تعیین روایی نسبی و ضرایب همبستگی Intraclass بین FFQ1 و FFQ2 برای تعیین پایایی FFQ به کار گرفته شد.یافته ها: میانگین سن و نمایه توده بدنی به ترتیب 35.5±16.8 سال و 25.5±5.2 کیلوگرم بر مترمربع بود. ضریب همبستگی اسپیرمن بعد از تعدیل اثر سن و Deattenuated برای روایی نسبی FFQ از 0.1 (چربی جامد) تا 0.77 (قندهای ساده) در مردان با میانگین 0.44 و از 0.12 (اسنک ها) تا 0.79 (قندهای تصفیه شده) در زنان با میانگین 0.42 متغیر بود. میانگین ضریب همبستگی Intraclass پس از تعدیل اثر سن و انرژی دریافتی برای پایایی FFQ، در مردان 0.51، (بالاترین مقدار در چای 0.91) و در زنان 0.59، (بالاترین مقدار در قندهای تصفیه شده 0.74) بود. میانگین درصد عدم توافق در مردان 7.3 و در زنان 9.3 بود. بیشترین درصد توافق برای گروه های غذایی اسنک ها و دسرها در مردان (%60.6) و چای و قهوه در زنان (%62.9) مشاهده گردید.نتیجه گیری: این مطالعه نشان می دهد که FFQ طراحی شده برای مطالعه قند و لیپید تهران برای اغلب گروههای غذایی، می تواند پایایی و روایی قابل قبول داشته باشد.

برای همه افراد جامعه با در نظر گرفتن تفاوتهای فردی مانند سن، جنس، مراحل رشد و بلوغ و موقعیتهای ویژه ای نظیر بارداری و شیردهی که با تغییرات فیزیولوژیک همراه هستند. بایستی یک رژیم غذایی متناسب در نظر گرفته شود. هرم راهنمای غذایی یکی از بهترین راهنماهایی است که برای این منظور می توان از آن استفاده کرد. با توجه به اینکه اغلب بررسیهای غذایی، روی ارزیابی کفایت دریافت ریزمغذی ها متمرکز شده و کمتر به بررسی میزان رعایت توصیه های هرم راهنمای غذایی پرداخته است، این مطالعه با هدف پی بردن به مشکلات موجود در عاداتهای غذایی و ارایه راه حلهایی جهت برطرف نمودن آن، به مقایسه دریافتهای غذایی ساکنین منطقه 13 تهران بر حسب سروینگ (واحد مصرفی) با ”توصیه های هرم راهنمای غذایی“ پرداخته است. این بررسی از نوع پژوهش مقطعی بود که در قالب طرح ملی ”مطالعه قند و لیپید تهران“ انجام شد. در این طرح 1478 فرد 3-69 ساله به صورت تصادفی ساده انتخاب و مورد ارزیابی تغذیه ای قرار گرفتند. نمونه های مورد بررسی شامل 920 فرد 472) زن و 448 مرد( 10 سال و بالاتر بودند. بررسی وضعیت تغذیه ای از طریق تکمیل پرسشنامه 2 روز یادآمد غذایی توسط پرسشگران مجرب صورت گرفت. مقادیر خانگی گزارش شده ابتدا به گرم و سپس به سروینگ تبدیل شدند. در پایان جهت تحلیل آماری داده ها از SPSS استفاده شد. برای مقایسه میانگین سروینگهای دریافتی روزانه گروه های غذایی بر پایه هرم راهنمای غذایی در زنان و مردان، از آزمون آماری t-student  استفاده گردید و برای تعیین همبستگی، میزان رعایت توصیه های هرم راهنمای غذایی با جنس، آزمون chi-square به کار برده شد. میانگین دریافت گروه های غذایی هرم در جامعه مورد پژوهش عبارت بودند از: -1 نان و غلات 8.6±3.3 )مقدار توصیه شده: 6-11 سروینگ(، -2 سبزیها 3.7±2.0 )مقدار توصیه شده: 3-5 سروینگ(، -3 میوه ها 3±2.5 )مقدار توصیه شده: 2-4 سروینگ(، -4 شیر و لبنیات 1.1±0.8 )مقدار توصیه شده: 2-3 سروینگ(، -5 گوشت و جانشینهای آن شامل انواع گوشت قرمز و سفید، ماکیان، ماهی، تخم مرغ، حبوبات و مغزها 1.3±0.7 )مقدار توصیه شده: 2-3 سروینگ( و چربیها و شیرینیها با هم 7.1±2.7 (مقدار توصیه شده ندارد). تفاوتهای معنی دار آماری در سروینگ های دریافتی نان و غلات (P<0.001)، لبنیات (P<0.01)، گوشت و جانشینهای آن و گروه چربیها و شیرینیها (P<0.001) بین زنان و مردان مشاهده شد که در تمام موارد ذکر شده میانگین سروینگ دریافتی روزانه در مردان بیشتر از زنان بود. در مقایسه با توصیه های هرم استاندارد حدود %80 از افراد لبنیات و گوشت و جانشینهای آن را کمتر از مقدار توصیه شده دریافت می کردند. در این مطالعه مشخص شد که میانگین سروینگ های دریافتی در مورد نان و غلات (قسمت پایه هرم) نزدیک به مقادیر توصیه شده است، در مورد سبزیها کمی بالاتر از حداقل مقدار توصیه شده و در مورد میوه ها تقریبا منطبق با مقادیر توصیه شده می باشد اما هر چه به قله هرم نزدیکتر می شویم، از این تطابق کاسته می شود؛ بطوری که در مورد گروه های لبنیات و گوشت و جانشینهای آن میانگین دریافت در هر دو جنس پایین تر از مقادیر توصیه شده و در مورد چربیها و شیرینیها میانگین دریافت بسیار بالا بود. آموزش همگانی برای اصلاح عادتهای غذایی جامعه جهت انطباق با هرم راهنمای غذایی توصیه می شود.

سابقه و هدف: پوسیدگی دندان شایعترین بیماری مزمن در ارتباط با مواد قندی است. مطالعه حاضر با هدف بررسی ارتباط میان دریافت اقلام غذایی با پوسیدگی دندان روی کودکان 6 تا 11 ساله مراجعه کننده به مراکز بهداشت شهرستان شمیرانات در سال 1388 انجام شد.مواد و روش ها: مطالعه توصیفی با نمونه گیری تصادفی بر روی 203 کودک انجام شد. تکنیک جمع آوری اطلاعات، مصاحبه، معاینات بالینی و تکمیل پرسشنامه بسامد خوراک و فرم اطلاعاتی بود. رابطه مصرف گروههای غذایی و اطلاعات زمینه ای با شیوع پوسیدگی دندان، شدت پوسیدگی کل دندانها و شاخص DMFT/dmft به صورت جداگانه مقایسه گردید. داده های کمی و کیفی با آزمونهای مرتبط و با نرم افزار آماری SPSS نسخه 16 تجزیه و تحلیل شد.یافته ها: میانگین بار مصرف گروههای خشکبار، میان وعده شور و محصولات قنادی با شیوع پوسیدگی دندان و گروههای قند و شکر، میان وعده شور و محصولات قنادی با شدت پوسیدگی کل دندانها ارتباط معنی داری را نشان دادند (P<0.05) فراوانی مصرف گروه قند و شکر، شیرینیها و کل میان وعده ها در روز با تعداد کل دندانهای پوسیده(DMFT/dmft)  ارتباط مثبت و با گروه شیر و لبنیات ارتباط منفی داشت (P<0.01). بین فراوانی مصرف میان وعده عصر، کل میان وعده ها در روز و گروه قند و شکر با تعداد کل دندانهای پوسیده همبستگی مثبت و بین مسواک زدن در طی 6 ماه گذشته و تحصیلات مادر همبستگی منفی با شاخص DMFT/dmft وجود داشت (P<0.01).نتیجه گیری: عامل مهم در بروز پوسیدگی دندان، تکرر مصرف مواد غذایی شکر دار، شکر و نشاسته دار و چسبنده به دندان و مسواک نزدن مرتب (حداقل یک بار در روز) میباشد.